शोध मनाचा या पुस्तकासाठी एक स्वतंत्र पान.
पुस्तकाबद्दल माहिती, पुस्तक विकणारी दुकानं आणि पुस्तकासंबंधी इतर बातम्या या पानावर सापडतील.
आपल्या पुस्तकाबद्दलच्या प्रतिक्रिया/अभिप्राय http://wp.me/PVzyA-78 इथे लिहा.
धन्यवाद.
मयुरेश.

पाय

पाय
पाय अवयव नसून, झाली आहे एक चळवळ
कधी विचारांवर डोलणे, तर कधी नुसती वळवळ

बरोबर चालले तर साथ
जोरात लागले तर लाथ
खेळायला लागले तर लंगडी
उगाच पसरले तर तंगडी

पावलांच्या आधी येतो, तो पायगुण
चालून गेल्यावर उरते, ती पायांची खुण
पाय पसरून केली जाते, ती भुण्भुण

लोक लोकांच्या पाया पडतात
पाय लागला तर माफी मागतात
काही नुसतेच पाय धरतात
तर काही चक्क पाय खेचतात

थोरांचे पाय महान
लहानांचे लहान
कष्ट करणाऱ्यांचे घाण
तर बसून राहाणाऱ्यांचे छान?

पाय गुणी पण असतात
पाय घाण पण असतात
पादुकांच्या रूपाने पाय
नसूनही असतात

सगळ्यांना असतातच असे नाही, पाय
त्यातही वेगळा जगाचा न्याय
धडधाकटांच्या हातात कुबडी शोभे
तर जिद्दीने लंगडे राहातात उभे

– मयुरेश कुलकर्णी

परत कवि

March 10, 2013 6 comments

परत कवि

मी रिकाम्या कागदाचा
आदर करायला तयार आहे
मी लेखणीतल्या शब्दांचा
भार उचलायला तयार आहे

कविता जगून मग लिहीन
ही प्रतिज्ञा करतो मी
सर्वात वरून येणारीच
ही आज्ञा पाळतो मी

शाईने उतरवलेल्या विचारांची
जबाबदारी साधी नसते
‘कचरा’ म्हणून लिहिलेली
कविता ही रद्दी नसते

रक्तातले कागदावरच्या
शब्दात बसवायचा प्रयत्न करतो
आज परत बऱ्याच दिवसांनी
मी कवि बनायचा प्रयत्न करतो

– मयुरेश कुलकर्णी

अदृश्य शाई

April 20, 2012 1 comment

अदृश्य शाई

आज कोण जाणे कुठे कविता हरवली होती
तीने कागदापासून दूर मान फिरवली होती

कुठल्याही चौकटीत बसेल कशी ती, ज्या
कवितेत मी बंडखोरी मिसळली होती

बाजारात वाढला खोट्याचा भाव जेव्हा
देवांनी सत्य खोटी म्हणून खपवली होती

समजून घेतलेच नाहीस अर्थ तू कधी
उगीच तुला एखादी ओळ आठवली होती

ज्या कवितेत मी पाहिलेच नाही स्वत:ला
ती मी देवाकडे परत पाठवली होती

विसरायचेच असल्यास सगळेच विसरूयात
कारण सुकलेल्या वृक्षाला माती विसरली होती

ते माझ्या पापांच्या करत होते याद्या
त्यांच्या पापांची त्यांनी पुस्तके लपवली होती

आता तोल सांभाळून उभे शब्द खंबीर जिथे
आधी अदृश्य शाई कागदावर घसरली होती

– मयुरेश कुलकर्णी

मी नव्हतो

April 19, 2012 2 comments

मी नव्हतो

मी बाहेर पण नव्हतो, आत नव्हतो
त्यांच्यात बसून, त्यांच्यात नव्हतो

जगलो त्या तुटणाऱ्या ताऱ्याप्रमाणे
मिणमिणत्या दिव्याची वात नव्हतो

त्यांनी चांदणे विजवून टाकले तरी
एकटीच रडणारी मी रात नव्हतो

अफवात सत्य विरघळून गेले होते
चार-चौघांना पटेल अशी मी बात नव्हतो

ही लढाई कदाचित माझी नसावी
न मी विजय होतो, मी मात नव्हतो

काही गोष्टी असतात निश्चित मुत्युएवढ्या
तुला सोडून जाणारा मी हात नव्हतो

वेडेपणा जपून मी वय वाढवत होतो
मी चुकूनही हुशारांच्या वादात नव्हतो

दिलास जेव्हा तू हातात हात माझ्या
माझ्यात असलेला मी, माझ्यात नव्हतो

– मयुरेश कुलकर्णी

थोडंसं

March 12, 2012 5 comments

थोडंसं

संपवता आलं नाही तरी सुरू करावं थोडंसं
वाटलं आज तुझ्यासाठी लिहावं थोडंसं

मरणारे त्यांच्या कार्यामुळे जगतात
जगणाऱ्यांनी पण जगावं थोडंसं

व्याकरणाच्या चूका काढतील सारेच
कविता कोण वाचतय, बघावं थोडंसं

ओठांना मी परवानगी दिली नाही कधीच,
की तुझ्या विरूध्द त्यांनी बोलावं थोडंसं

माझ्या कवितेला ताल नसला तरी
अश्रुंनी बेताल शब्दात, डोलावं थोडंसं

आंधळे बघतात स्वप्ने सप्तरंगी
डोळस हुशारांनाही दिसावं थोडंसं

ती हसायची लोकांची सवय सभ्य नाही
देवानेही रडणाऱ्याबरोबर रडावं थोडंसं

संपल्यावरही माझी जीवन-कविता
स्वार्थ इतकाच की, तू वाचावं थोडंसं

एक मात्र जगाचा कायदा असा आहे
मी रडताना इतरांनी हसावं थोडंसं

मुरले नाहीत हे शब्द भिकारी कुठेही
तरी पोचलं पाहिजे असं पोचावं थोडंसं

– मयुरेश कुलकर्णी

Recommendations

Recommendations

“There is this new website that you should visit”, or “I think you will like this movie”, or “Remember you told me you could not do XYZ with your bank, here is a bank that has that facility”…I think recommendations is a currency in itself. Not money, but attention. If I recommend something to you (a video, a book or anything) I am asking for your attention. I am asking you to invest your time in something that I think you will like.

There is a risk involved when I recommend something. If I ask you to watch a video, and you like it, then you will pay more attention next time I recommend something. If you don’t like the video and feel that it is a waste of your time, you will ignore me (or will take longer to see/hear what I have said) next time. It is very human to do that. There are a lot of things that we can invest our time in and time is limited, so we prioritize. I daresay attention spans are not uniformly decreasing. The key word is uniformly. We are getting better at filtering things that we don’t like, spending less time on them and giving them less attention. If I don’t like Italian food (let’s say) then I will not waste time in reading adverts about that. But the flipside is if I like something, I will spend more time on it. I will visit your website everyday, if you do something interesting everyday. Our attention has become very selective, lazy and expensive.

I don’t watch the movies that friend ‘X’ recommends (even if I may like movies) because our tastes are very different. But I may go out of my way to see a play (even if I may not like plays) just because friend ‘Y’ said it was good. By default, we seem to maintain a mental score on who is recommending us good stuff to invest our time in and who is “wasting” our time. This internal score is prone to outliers too. If the friend, who generally recommends things that I don’t like, introduces me to something I really like, he has surprised me. His score in my mind increases because of this one recommendation. The same thing happens if someone with my taste in music (or anything) makes me listen to a song I don’t like.

It is not just about the mental score. We also consider about who is recommending stuff to us. I may listen to Bob Dylan just because Steve Jobs listens to him and I am a big fan of Steve Jobs. I will read Khalil Gibran, because another author I like said that he got his inspiration from Gibran. Hero-worship plays a huge part in our selections.

The same thing happens from an artist’s point of view. If I am an author and want you to read my book, I need to make it interesting. If I am a singer and sing one song badly, you will remember that when someone recommends my next album to you. You are probably reading this note because you like my previous writing or because a friend you trust has direct you to this.

Another interesting thing is that we know all this when we recommend something to someone. We consider all the scenarios mentioned above, without even thinking about them. So the next time you think that, you liking something or not is purely your decision…think again!

– Mayuresh

Thank you and Sorry

Thank you and Sorry

I, and many other people, complain that these two words are losing their meaning because they are overused. I myself use them quite a lot and try to express gratitude or an apoplogy every time I say/type them. But it is difficult to convey the message even if you mean it, because other people use it when they don’t mean it.

So here is a simple suggestion. Instead of just saying ‘thanks’ or ‘sorry’ try to make a sentence out of it. Say something like “Thank you for caring” or “Thank you for being there when I really needed you” or “I tried my best, but I am sorry that I could not help you” or “I am sorry that you feel that way, but here is what I think…” I think this is important in telling the other person that you mean it. Making a sentence summarizes what you are thankful or sorry for and hence tells the listener that you have thought about him. A dead-ended ‘sorry’ is meaningless, but saying why you are sorry tell someone that you have understood his/her views. The downside is that if you have not understood their perspective, then you will get caught easily. I think that makes it more genuine.

I hope many people don’t start using this tip, because overuse may ruin it too. But if you are really thankful or really sorry, say it like you mean it.

Thank you for your time.

– Mayuresh

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 1,170 other followers